27/12/10

Support your λόκαλς #3

http://www.playgroundnoise.net/wp-content/uploads/2010/03/01.Sundays.mp3


"Cause i 'm happy i 'm alive | this very moment of youth"
                                           

The poet, the artist, the sleuth

Gerhard Richter-1989


"We escape our home to simply find our home"
Οπτική αυτοικανοποίηση
Απροσδόκητη έκκριση σεροτινίνης
Μια εικόνα σύνδεσμος
 μιας φράσης
Να γινόμαστε θύματα των συνειρμών
Τρομακτικό το βάθος ετούτο.
Να κοιτάς και να πέφτεις.
Να σταματάς επιτέλους να ψάχνεις για το νόημα και την αξία της τέχνης
Γιατί κάποιες στιγμές απλά το νιώθεις στα δάχτυλα σα ρεύμα
Το μόνο που θα 'θελες να χεις είναι μια μάνικα
να πνίξεις τον κόσμο με μαύρη μπογιά
Βία στη βία της ανάλυσης
Μα και τώρα ακόμα αναλύεις
Ε τότε,
Βία στη βία της ανάγκης.

26/12/10

Λόλα

Την παρατηρούσα όλο το βράδυ,
στη γωνία του μπαρ
να κάθεται μόνη
σαν κλειστή παπαρούνα
το σκοτάδι δε τη τρομάζει
μα βουλιάζει, λέει, στη μπύρα
 γιατί μόνο εκεί βρίσκει το φως
και ουρλιάζει
από μέσα της πάντα
ο χρόνος αφρίζει στο ποτήρι
γίνεται το μαξιλάρι της
και ο μόνος της φίλος.
Όλα τα άλλα πονάνε.

Τίτλοι αρχής

///Και κάπου εκεί, δια-σχίζοντας τη Μάγχη, αναρωτιέται γιατί δε του έρχεται κανά καλό στιχάκι στο μυαλό.
Έστω, να πει κάτι χαζορομαντικό.
Ακούει μόνο βιολοντσέλο και κοντραμπάσο.
Αναρωτιέται για τη τύχη ή τη μοίρα.
Λέξεις άγνωστες - ως τώρα- με ημερομηνία λήξης.
Αν ήταν ζωγράφος θα έφτιαχνε τον πιο όμορφο πίνακα.
Μα οι εικόνες τρέχουν γρήγορα και δεν προλαβαίνει να τις αποτυπώσει και
έχει μάθει να  εκτιμά την ομορφιά ως ανάμνηση
Τρώει το μήλο λαίμαργα γιατί ξέρει ότι  τα δόντια σαπίζουν.
Σχόλιο πάνω στο σχόλιο.
Αφήνει τη σκέψη ελεύθερη μα τίποτα σπουδαίο δε του φέρνει πίσω.
Τα χαρτιά παραμένουν λευκά
και τα τετράδια κενά.
Μόνο στο αδιέξοδο βρίσκει τοίχο να ζωγραφίσει.
Και νευριάζει που μόνο όταν πονάει το στομάχι, εκείνος βρίσκει τη δύναμη να Φανταστεί. Και δημιουργεί. Σα φάρμακο να καταπίνει τα λόγια.
Γιατί είναι πολύ εγωιστής για να δεχτεί τα ρέστα
 Παραπλανά το χρόνο
Μεταμορφώνεται σε άδειο βαγόνι.
 Εξαναγκασμένη έμπνευση.
Υπόδουλος στον πόνο
Το παρόν σκηνοθετεί τις κινήσεις του
Σβήνει κάθε ανάγκη για μεταφορές και παρομοιώσεις.
Δεν είναι ρεαλιστής αλλά ευάλωτος

Μέσα στον ύπνο του η ανάγκη σε τίτλους
Διορατικότητα
Ετοιμότητα
Πληρότητα

Ανέλπιστα

26/12/2010, Βασιλίσσης Σοφίας, ώρα 7 το πρωί.

Η ευτυχία είναι σα τις polaroid.
Αν είσαι τολμηρός και έχεις υπομονή δε θα πιστεύεις στα μάτια σου!
Σα μαγικό κύμα θα απλωθεί μπροστά σου η μυστική συνταγή και ούτε που φαντάζεσαι πόσο απλό είναι.
(αρκεί να παίζει το σωστό κομμάτι και να έχεις και 10 ευρώ)

19/12/10

Sarurday night trains.Sunday morning glory

Αποκατάσταση




Περπατώντας πάνω στη γέφυρα, έχει τη νύχτα ριγμένη στην πλάτη, να μην κρυώνει.
Πλημμύρα η σιωπή και τα μάτια της ανέκφραστα, σαν κέρμα που πέφτει αιώνια σε σκοτεινό πηγάδι.
Περπατούν ώρα μαζί.
Εκείνος, καμιά φορά, σταματά και σημειώνει κάτι, μην το ξεχάσει.
Εκείνη, σουφρώνει τα χείλη γιατί ξέρει ότι έτσι φαίνεται πιο σκληρή.
"Είμαστε γεμάτοι από κακές συνήθειες. Ψάχνουμε μια πολυθρόνα να αδειάσουμε τον ιδρώτα μας αλλά καταλήγουμε στεγνοί και κρύοι. Φοβάσαι; Μη φοβάσαι. Αν ησυχάσεις θα καταφέρεις να ακούσεις την ανάσα σου να χάνεται. Θα ακούσεις ένα εκατομμύριο ανάσες να κυκλοφορούν , να σπάνε σαν υπερθερμαμένα γυαλιά σε χωματερή.. Κράτα την ανάσα σου μέχρι να φτάσουμε Είναι άδικο να σκοτώνεις τη σιωπή. Εγώ έκανα χρόνια να μάθω να περπατώ έτσι, χωρίς αναπνοή. Νεκρός, ανάμεσα σε νεκρούς, να βουλιάζω στο πεζοδρόμιο και να αναρωτιέμαι αν αυτό που ζω τώρα είναι η αλήθεια μου. Αν εκείνος ο σακάτης που παρακαλάει εμένα, τον μόνο(τον μονάχο, τον μοναχό), μπορεί να δει κάτι άλλο από αυτό που αντικρίζω εγώ. Γιατί εκείνος προσπαθεί. Και παρακαλάει. Γράφω στους τοίχους γιατί μου τελείωσε το χαρτί και φοβάμαι μήπως χάσω τις αντιληπτικές μου ικανότητες. Μπορείς να ζήσεις και χωρίς.Τρομάζω με τον διπλανό μου.Μιλάω μόνο από μέσα μου. Φαντασιώνομαι άπειρα γυμνά, γυναικεία κορμιά να κάνουν έρωτα, να δολοφονούν τα τοτέμ.  [Ανάπηροι συναισθηματικά.]. Κατανοώ την επιλογή του ανάπηρου μα δεν παύω να περπατώ χωρίς ανάσα. Να γίνεται το σώμα μου κερί και ξύλο και να μην πονάω όταν με σπρώχνουν στο δρόμο. Να ουρλιάζω τη νύχτα στα στενά καθώς σβήνουν τα φώτα της απέναντι πολυκατοικίας. Είμαι ένας αστικός κάβουρας που περπατώ στο πλάι. Με την πλάτη στον τοίχο πάντα μα όχι από πάντα,  να καταδικάζω  το τρελό και τον ανάπηρο γιατί έχω ξεμείνει από σπίρτα. Και από πέτρες. Κατανοώ, στο είπα. Μα δε συγχωρώ. Ποιος θα μου δώσει το θάρρος να συγχωρήσω; Χώνω το κεφάλι μου μέσα σε κάδους γεμάτους σκουπίδια. Ανακυκλώνω μόνο εικόνες και λόγια. Μιλάω πολύ, το ξέρω. Μα πάει καιρός που σταμάτησα να ακούω τη φωνή μου και φοβάμαι μήπως τη χάσω. Όπως τότε που έχασα εκείνο το σχοινάκι που με κρατούσε δεμένο στη σκέψη. Φοβάμαι να ( αν, ότι, πως, γιατί) χάνομαι. . Οι ψίθυροι της νύχτας ενώνουν τα κομμάτια μου."

Η γέφυρα είναι το μόνο κοινό τους σημείο. Ενώνει το πριν με το τώρα και το μετά. Συναντήθηκαν τυχαία και αποφάσισαν να τη διασχίσουν μαζί. Είναι και οι δύο αρκετά σοφοί για να περάσουν μόνοι απέναντι. Είναι αρκετά σοφοί και μόνοι. Της προσφέρει μανταρίνι και εκείνη το τρίβει στο πρόσωπο .

-"θυμάσαι τότε που σκότωσες ένα γλάρο;".
-"πάντα στηριζόμουν στην καλοσύνη των ξένων".
Υποκρίνονται ρόλους για να περνάει η ώρα.

Ράσα,σάρα,ράτσα, ράστα.
Σ'αρέσει να παίζεις με τις λέξεις..και τα λόγια.

13/12/10

Välkommen till vår stad

Για τους μελλοντικούς μετανάστες.
Οι τύποι είναι Σουηδοί και μας καλωσορίζουν στην πόλη τους.
(Πήρα φόρα εε;;;)

                        

10/12/10

Ντρίνκιν ίνγκλισ τη.




Μια μικρή σπουδή στο άγχος.

Με τα μάτια ανοιχτά τις τελευταίες 32 ώρες.
Οι σκέψεις ανεμίζουν.
Σωστά και λάθη.
Τα πνευμόνια κλείνουν,
Στουμπώνουν για την ακρίβεια.
Οι ώρες χύνονται στο νιπτήρα μαζί με τους κρύους καφέδες.
Τα τασάκια γεμίζουν παράλληλα με τις σελίδες των τετραδίων.
Η φωνή κλείνει με το δέκατο άνοιγμα του βιβλίου.
Ο χειμώνας ήρθε μαζί με τις εκζαμινέησιον ντήτεηλσ (sic),
Και τη στιγμή που πας να σκάσεις σα μπαλόνι, το φιλοσοφείς και αρχίζεις να πετάς μακριά από όσους κρατούν πινέζα. Έτσι, για σπάσιμο.
Ω!Γλυκές εξετάσεις, τι όμορφα που περνάμε εδώ στην εξοχή,
 ντρίνκιν ήνγκλισ τη.

Μόνο φωνητικά με ρήαλ μπριτισ άξεντ. Για πράκτισ.



9/12/10

I care because you do..


Όταν πρωτοάκουσα το όνομα Aphex twin, ο τύπος που τον ανέφερε είχε πει μέσα σε 2 λεπτά τη λέξη υπερθεός 183 φορές. Νομίζω δεν χρησιμοποίησε άλλη λέξη αλλά δεν είμαι και σίγουρη γιατί εκείνη την ώρα έπαιζε στη διαπασών το τότε κομμάτι-τσίχλα μου. Το άλλο πρωί, σηκώθηκα, έφτιαξα καφέ και άρχισα να ψαχουλεύω στο ιντερνέτ...άντε να δούμε τι ρόλο βαράει και αυτός ο υπερθεός από χθες..Πρώτο κομμάτι έβαλα το "Cοme to daddy" . Λίγο ο πονοκέφαλος, λίγο τα πρωινά νευράκια, λίγο ο πικρός καφές, λίγο κάτι δηλώσεις απέχθειας του εν λόγω κυρίου προς τους Radiohead,  λίγο από εδώ, λίγο από εκεί..α στο καλό και αυτός με τα κλαμπατσίμπαλα πρωί πρωί.. Μετά από καιρό, όντας μετανάστρια, πίνοντας ron y miel  και ακούγοντας Tangerine, ακούω τον Peter Pan να λέει : "Καλά, άκου αυτό. Ο τύπος είναι θεός"(ελεύθερη μετάφραση από σπαστά  ιταλο-ισπανικά) . Και να τος πάλι! Aphex twin...Βρε, κοίτα να δεις που φαγώθηκαν όλοι. Και άντε πάλι Youtube και άντε πάλι Come to daddy.....ωΧ!.. Δε ξέρω αν το φταίξιμο ήταν του Peter Pan ή του ronymiel αλλά ύστερα από δύο ώρες και αφού είχαν προηγηθεί "Phloam", "Polynomial-C", "Nannou", "Vordhosbn" κτλ κτλ, ακούω τον εαυτό μου να λέει..."AFX=SuperDIOS". Φέρειν ειπείν υπερθεός (στα δικά μου σπαστά ισπανικά..).

7/12/10

How to impress a girl (or just scare her).

  • Manual: 1. Η σειρά των κομματιών θα πρέπει να ακολουθηθεί πι-στό-τα-τα (ειδικά στην περίπτωση που σκοπός σας είναι το scare). 2. Από Pissed jeans δεν έχει σημασία ποιο θα της βάλετε. Λίγες οι πιθανότητες να της αρέσουν αλλά είναι καλή ευκαιρία να μιλήσετε για τη Subpop και να κερδίσετε λίγα λεπτά χαλάρωσης (καλό θα ήταν να στρίβετε και τσιγάρο παράλληλα--προαιρετικά). 3. Το "True love will find you" να παίξει ΜΟΝΟ βίντεο με τις ζωγραφιές του ίδιου του Johston (Μπορεί και να μη φύγει τρέχοντας χεχε). 4. Από Haveanicelife μη βάλετε κανά 9λεπτο. Τα τασάκια κινδυνεύουν.5. Όταν σας ρωτήσει ποιό είναι το καλύτερο σας album από Sonic Youth, ρίχτε στραβό, υποτιμητικό βλέμμα, κάντε ότι κάνατε πως δεν ακούσατε και βάλτε Jarvis Cocker Meltdown-live@Royal festival. 6. Για το κλείσιμο, αν δε ξέρετε το story για το εξώφυλλο του "Dividing opinions" βάλτε καλύτερα κάτι safe, όπως *65dos ή αυτοσχεδιάστε. Ούτως ή άλλως έχει τρομάξει(;) ήδη. 7. Aν θέλετε έξτρα δόση παράνοιας, αναλύστε σε 2 (tο πολύ 3) προτάσεις την άποψη σας για το νέο cd των iLiKEtrains, το επερχόμενο live των GBH και το Πασοκ. Αν κουνήσει το κεφάλι συγκαταβατικά και γυρίσει το βλέμμα προς το παράθυρο, τότε well done! This girl is really,really scared!  
  • TIP1: Μη της βάλετε παραπάνω από έξι punk,post punk κτλ κομμάτια. Υπάρχει κίνδυνος να θυμηθεί τα νιάτα της και να σας πρήξει να της δείξετε τα punko-μπαρακια του Βορρά. 
  • TIP2:Αν στο τέλος σας καλέσει για fredoccino τότε σημαίνει ότι της άρεσαν οι Liars και οι Oneida. Χα!
  •  ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ : Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική....ή σχεδόν. (γιατί όπως είπαμε, η ισχύς του blog εκτός Αττικής είναι κάπως αμφίβολη..).
Liars - It fit when I was a kid


"Τόποι"

Τόποι-PhotoBiennale2010

Τόποι  επικοινωνίας, διαλόγου, επαφής.
Τόποι όμορφοι, άσχημοι, με νόημα ή χωρίς.
Οι τόποι όπως μας ορίζουν ή όπως τους έχουμε ορίσει εμείς.
Oι τόποι μέσα στο χρόνο.
O χρόνος μέσα στο τόπο.
Εμείς μέσα στο τόπο.
Ο τόπος μέσα μας.
Τόπος γεννήσεως.
Τόπος συνάντησης.
Τόπος και τοπίο.
Κοινός τόπος.

Πάντα θα τοποθετούμαστε και θα μας τοποθετούν.
Λεκτικά, συναισθηματικά, λογικά, ασυναίσθητα.

τόπος ο [tópos] Ο18 : 1α. έκταση γης που δεν είναι ακριβώς προσδιορισμένη και οριοθετημένη: β. μια συγκεκριμένη περιοχή· χώρα, πόλη: 2α. έκταση που μπορεί να καταλάβει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή πράγμα· χώροςβ. περιβάλλον: Δεν είναι κατάλληλος ούτε ο χρόνος ούτε ο ~ για να συζητήσουμε το θέμα. (έκφρ.) εκτός τόπου και χρόνου, για έλλειψη προσαρμογής στις συνθήκες του περιβάλλοντος και της εποχής στην οποία ζει κάποιος. || θέση:3. (μαθημ.) ~ / γεωμετρικός ~, το σύνολο των σημείων επάνω σε μια γραμμή ή επιφάνεια, τα οποία έχουν κοινές ιδιότητες.

Εξέλιξη

Κάποτε,
 κάθε γειτονιά είχε το μπακάλη της, το ψαρά της, το ταχυδρόμο της, την κουτσομπόλα της, το τσιγκούνη της κτλ κτλ....
Αλλάζουν, όμως, οι καιροί. Προσαρμόστηκαν και αυτές στις νέες ανάγκες.

6/12/10

Το ελάφι και το μανιτάρι

Όλοι καταλάβαμε,
φίλη και φίλοι, η τύχη μόνο δεν αρκεί,
την επόμενη φορά με φανατισμό
και προκατάληψη
όπως όλοι εκεί γύρω.
Κάθε μπαλκόνι και φωτιά,
την ώρα που το κεφάλι γίνεται ασυνάρτητη εξίσωση,
ανησύχησα για σένα ρε  ή ανάποδα,
ίσως να 'χες δίκιο που φώναζες για πόλεμο και ξύλο                                   (..οπισθοχώρηση;)
και δε σε άκουγα.
γιατί έτρεχα.
Είμαστε γελοίοι που τα γράφουμε
και τα διαβάζουμε
και οι τοίχοι γεμίζουν
και εμείς τους κοιτάμε
και τα μαθαίνουμε απ'έξω
και τα λέμε στους φίλους
μα δεν χειροκροτούν
ούτε δακρύζουν.

30/11/10

Tango Whiskeyman

μια εδώ και μια στα σύννεφα, ζαλίστηκα , λοιπόν.
μένω μετέωρος.
ΜΕΓΑΛΟ πράγμα η ετοιμότητα.
..και η απλότητα.
π
    ε
      φ
         τ
            ο
               ν
                  τ
                     α
                       ς
                                                                    φωνάζεις "γαμώ τη συνήθεια"
                                                                  ή "γαμάτη συνήθεια"; 
                                                     ή "γεμάτοι συνήθεια";

-Τσεκ,  τσεκ, δοκιμή.   δεν ακούω καλά μα όταν σε βλέπω να πέφτεις τίποτα άλλο δε θέλω. μόνο να σε ξαναδώ να πέφτεις. να σκας, χίλιες φορές σε ένα βράδυ, με το κεφάλι στο πάτωμα.να φωνάζεις "γίναμε συνήθεια".πάλι.και πάλι.και πάλι. ίσως ,βέβαια, να φταίει και το ουίσκυ. από αύριο θα πίνουμε μόνο τσάι και θα σκαλίζουμε κέρινα ομοιώματα. θα με χορεύεις τάνγκο και θα φωνάζεις "βοήθεια". σήμερα, όμως, μη σταματάς να πέφτεις....θα κρατηθώ. δε θα ρωτήσω αν πονάς. πονάς;

-Αύριο δε θα θυμάμαι γιατί πονούσα. το ουίσκυ μου το πίνω με μέλι. η συνήθεια δε μ'αφορά.αυτά είναι δικά σου παιχνίδια.
    "χαμένοι στ'αλήθεια"
                                                                  
                                                                     
                                                                                     

28/11/10

God save the queen


"I am still a victim of chess. It has all the beauty of art -- and much more. It cannot be commercialized. Chess is much purer than art in its social position."      Marcel Duchamp
         

και έτσι γυμνή και εκτεθειμένη σκεφτόταν την επόμενη κίνησή του .ύστερα από έναν αιώνα στρατηγικής και κινήσεων εντυπωσιασμού αποφάσισε να τα βροντήξει όλα και να κουνήσει τη Βασίλισσα. Χωρίς πολλά-πολλά, χωρίς σκέψη, έτσι, αυθόρμητα. Την έβαλε στο κέντρο, μακριά από πύργους και αξιωματικούς. Το πιόνι τρέμει ή το χέρι της; Αυτός δεν πιστεύει στα μάτια του. Ούτε αυτή στα δικά της, φυσικά. Κοιτά μια εκείνη και μια τη Βασίλισσα..απορεί ή χαίρεται; ΜισοκλείνειΤο δεξί του μάτι. Κλασική κίνηση εντυπωσιασμού. Τον επεξεργάζεται για χιλιοστή φορά.Δε μπορεί να καταλάβει και βαρέθηκε να ερμηνεύει. Τόσα χρόνια πάνω από τη σκακιέρα κουράστηκε. Δεν είναι παραίτηση, προσπάθεια είναι. Θέλει να πάει για ύπνο επιτέλους. Τρεις πήγε η ώρα. Τελείωσε και το κονιάκ. Ξαφνικά, εκείνος σηκώνει λίγο το χέρι του, το παίρνει πίσω. Μένει ακίνητος για τρία δευτερόλεπτα. Αρπάζει τον πύργο. Είναι πλέον αποφασισμένος.Τον κρατά στον αέρα και πανηγυρίζει πριν καν ακόμα τον προσγειώσει στην πλευρά της. Κάνει Ρουά. Ρουά ματ.  Δεν ήταν παραίτηση, προσπάθεια ήταν.
"Δεν κάνει να είσαι τόσο αυθόρμητη, στα λεγα εγώ". Η σιγουριά του νικητή.
"Επιτέλους, τέλος. ". Η αισιοδοξία του χαμένου.

27/11/10

Η θεωρία του χάους

όταν η πεταλούδα- "κουκουλοφόρος" τρεμόπαιξε τα φτερά της στην Κίνα, όλα έγιναν λάμψη στη Τοσίτσα.
         
             http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1903033


Ακόμα,

περί δικαιοσύνης: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_27/11/2010_366587




και στον ελεύθερο χρόνο: http://pat61.squat.gr/?p=1239

24/11/10

Χρόνος, βία, εξουσία.

Τώρα που τα έχεις πρόσεχε μη γλιστρήσεις.
Φίλε φιλόσοφε του διπλανού τραπεζιού, κάνε λίγο υπομονή. Όλα αυτά τελειώνουν σε λίγο . Τρώμε καρπούζι τον χειμώνα και φτύνουμε τα κουκούτσια στο πάτωμα.
Στην εποχή των εικόνων ας γίνει η φαντασία μας ένα απέραντο κόντρα - πλακέ.


Γλώσσες Προγραμματισμού
  • Γλώσσα Μηχανής
  • Visual BASIC
  • PASCAL
  • FORTRAN
  • C
  • C++
  • Logo
  • Java
  • ADA
  • PROLOG
00000000
00000001
00000010
00000110
00000000
00100000
Τμήμα Προγράμματος
σε γλώσσα μηχανής
        

22/11/10

Decadence

Και αν σου άρεσε το προηγούμενο, τσέκαρε όλα αυτά τα παιδιά του post-punk, shoegaze της Killredrocket records. For free again!


                                    

Human Tetris




Μελαγχολικό post-punk . Είναι από τη Ρωσία και μοιράζουν απλόχερα τα αγαθά τους στο λαό здесь.




21/11/10

Διαλείμματα

           Τhe Sound-Winning
         

         Τρεις ώρες απόσταση.         Φεύγοντας απ'το μηχανουργείο,
         Μία ώρα διαφορά.                        φοράω ακουστικά,
         Μία ώρα πίσω.                               το βάζω στο repeat,
         Ένα χρόνο μετά.                          ένα χρόνο είχα να το ακούσω.
      
                 απ΄την πόλη (ακόμα) λείπει ένα ποτάμι και ένα άδειο τρένο
          
          
                                                    

20/11/10

Making se(nte)nce #2

iLiKE Trains  as they are my Cure  for my Black Heart Procession . In my travels, I have seen an  Animal Collective,  The Desert Wolves, the  Iron Butterfly and a  Wolf Parade.

14/11/10

ΦΠΑ

..και τι να πω που η πουτάνα η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Άλλη φορά θα προσλάβω κοράκια ή γύπες να κάνουν όλη τη βρωμοδουλειά. Θα ζητήσω και απόδειξη για να την κορνιζάρω. Πάντα η ίδια  -λευκό χαρτί γελάει-  μόνο η ημερομηνία αλλάζει.  μένουμε ίδιοι; - ρωτάει-          
Η σιωπή σου είναι πόλεμος και εγώ προσπαθώ να κολυμπήσω στα ρηχάΤα γόνατα μου δε λυγίζουν άλλο. Ο διπλωμάτης μου αυτοκτόνησε και οι στρατιώτες μου ζητούν αύξηση μισθών. Σταμάτα να βάζεις νάρκες και παίξε δίκαια.               Πίσω απ'το τοίχο δεν υπάρχει τίποτα. Στο βάθος δεν υπάρχει κήπος. Τα δέντρα μεθάνε με whiskey και ξερνάνε μέλι.                                                         Είπα; Την  άλλη φορά θα προσλάβω γύπες. Και κοράκια . Θα απέλυα την ανάμνηση αλλά δε συμφέρει η αποζημίωση.   Χαλεποί καιροί και δύσκολοι να ανοίξεις σπίτι. Άνοιξε καλύτερα ένα μπαρ και κέρνα τους ερωτευμένους κύκλωπες ρετσίνα

13/11/10

Making se(nte)nce

Belle and Sebastian  Felt  Love Like Fire and they discovered  The Pains of Being Pure at Heart  .Now, we all hope that they will  Get Well Soon.

11/11/10

Σε μία ανάσα

    Θανατος στα σημεια στιξης
                     η αναπνοη δεν οριζεται
                                  η παυση αυτοδιαχειριζεται     
                                                      ο λαιμος στεγνωνει
                                                                     το χαρτι τελειωνει     
                                                                           ο συγγραφεας εκσπερ ματωνει

8/11/10

Awakenings

SdC-2009

Γιατί κάπως έτσι θα έπρεπε να ακούγεται η μουσική στις 7 η ώρα το πρωί...και μετά να ξαναπέφτεις για ύπνο χορτάτος.



Ή και κάπως έτσι,
                        

Para "la Caja"..



Some boxes are better than others. Especially, the ones with the meringues inside.

"...But don't forget the songs 
That made you cry 
And the songs that saved your life..."




Sundays are for lovers...and blondeheads..




Και εκεί που ονειρεύεσαι ατελείωτα σαββατοκύριακα ανέμελης αλητείας (ή και το αντίστροφο), σου σκάει το στιχάκι, "Weekends are never fun/ Unless you're around here too."  Καταδικασμένοι, δηλαδή, σε νοσταλγικά, γεμάτα υποσχέσεις, δευτεριάτικα daydreaming .

6/11/10

Ακροβασίες

  Σήμερα το μεσημέρι κάποιος έφερε   στο σπίτι   το βιβλίο της Victoria Hislop, "Το Νησί" . Την είσοδό του ακολούθησαν σχόλια διθυραμβικά. Η αρνητική μου στάση απέναντι στο "αριστούργημα" ερμηνεύτηκε ως επίκριση απέναντισε οτιδήποτε mainstream, γεγονός που με έβαλε σε πολλές σκέψεις. Γιατί, η επιφυλακτικότητά μου έχει να κάνει με τη γενικότερη αξία, χρησιμότητα του μυθιστορήματος . Ειδικά τώρα που διανύουμε μια περίοδο  οικονομικοπολιτικής κρίσης, θα θεωρούσα πολύ πιο ωφέλιμη τη μελέτη της ιστορίας, της φιλοσοφίας κτλ.
  O Μπαλζάκ έκλεισε μια μέρα μια μακριά συζήτηση πάνω στην πολιτική και την τύχη του κόσμου λέγοντας: "Και τώρα ας γυρίσουμε στα σοβαρά πράγματα",  θέλοντας να μιλήσει για τα μυθιστορήματά του. Εδώ εκφράζεται η αντίφαση του μυθιστoρήματος , όπως αναφέρεται  στον Καμύ( Albert Camus, "L'homme revolte", 1951). Δηλαδή, η ανάγκη του ανθρώπου να ξεφύγει από την πραγματικότητα και η παράλληλη  άρνηση του να την εγκαταλείψει τελείως. Ακροβατούμε ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, χωρίς να μπορούμε να πάρουμε μια απόφαση. Από τη μια, αναζητούμε τρόπους και μέσα φυγής, από την άλλη, ο μεγαλύτερος φόβος μας είναι η στιγμή που θα σταματήσουμε να αποτελούμε μέρος αυτής της πραγματικότητας. Διαβάζοντας ένα μυθιστόρημα προσπαθούμε να δραπετεύσουμε από τη ζωή, όπως κάποιοι σουρρεαλιστές, ο Ριγκώ ("Είστε όλοι ποιητές και εγώ είμαι από τη μεριά του θανάτου"), ο Βασέ ή όπως ακόμα  και οι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι, που επιλέγουν την αυτοκτονία ως μέσο εξέγερσης. Άρνηση καθετί καθιερωμένου, απόλυτη αποθέωση του είναι. Πράξη, κατά τη γνώμη μου , κάπως φλύαρη  αφού, τελικά,  δε το αφήνουν να πορευτεί ως το τέλος.
  Με το μυθιστόρημα ο άνθρωπος προστατεύει το είναι του  από το θάνατο αλλά και από την πραγματικότητα. Ο προβληματισμός μου, τελικά, έγκεται στο  εάν και κατά πόσο έχουμε ανάγκη από αυτή την προστασία.

4/11/10

Fair trade

-Αν σου δώσω δύο ντομάτες, μου γράφεις ένα τραγούδι;
-Τρελός είσαι;
-Όχι, αγρότης.
-Εγώ, όμως, είμαι καλλιτέχνης.
-Και τι τρως;
-Και πως ζεις;
-Α! Ζω;;
-Και εγώ, ρε γαμώτο.
-Ε, τότε δεν είσαι ακόμα καλλιτέχνης.
-Εντάξει, ένα πεντάγραμμο για δυο ντομάτες.
-Τρία.
-Κανά αγγούρι έχεις;
-Πολλά.

Π is for Πορτοκάλι


       Όταν έχω τις τσέπες, έχεις το μυαλό. Και τούμπαλιν.
 Τελευταία, είμαι γεμάτη τσέπες. Αναπτήρες, χαρτάκια από τσίχλες, αποδείξεις, Ενδείξεις,
ένα σπασμένο τσιγάρο, άλλο ένα, ένα φιλτράκι, κέρματα, ένα τσιμπιδάκι, ένα μισό πορτοκάλι, άλλα τέσσερα, ένα εισιτήριο  Βερολίνο-Αθήνα, μία σανίδα του surf, κλειδιά, μία σκέψη σκισμένη στα δύο,  "Το εξπρές του μεσονυκτίου", ένα κύμα,τρεις ρώγες σταφύλι, κάτι κόκκινες τρίχες, πέντε σταγόνες ρακή , παλιά αποκόμματα από cinema, εισιτήρια για το κτελ,  τρεις νότες (τη τέταρτη την έχω κρεμασμένη στο χέρι μου), μια παπαρούνα, ένα μανιτάρι, ron y miel, το Νέμο, ένα πώμα (poma), ένα πτώμα.
   Και εσύ που, σήμερα, έχεις το μυαλό για πες μου : ο Γιώργος πού είναι;; Ή καλύτερα : ο Γιώργος πού πήγε;



3/11/10

Μπέρδεμα.

Η ειλικρίνεια ως αρετή ή ως άλλοθι;
Ζητάς τις απαντήσεις ή τις ερωτήσεις;
Και, τελικά, ποιος απαντάει;

-Κλείσε το φως.Νυστάζω.
-Ακούς;Μιλάω.
-Ακούω και μιλάω.
-Τελευταίο τραγούδι και έρχομαι.
-Είπες κάτι;
-Μ'ακούς;
-Κάνει παράσιτα.
-Πάτα το μηδέν.
-Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο.
-Όχι;
-Όχι;
-...

Προς το παρόν ρωτάω.




31/10/10

entrance free


ch.07


Άνοιξε το μυαλό σου
Άνοιξε το wi-fi σου
Άνοιξε τις πόρτες 
Άνοιξε τη σκέψη σου
Άνοιξε το ραδιόφωνο
Άνοιξε τα μάτια σου
Άνοιξε ένα μπουκάλι λευκό κρασί
Άνοιξε ένα βιβλίο
Άνοιξε την ψυχή σου
Άνοιξε τα σύνορα
Άνοιξε ένα πακέτο τσιγάρα(προφυλακτικά και σοκολάτες)
Άνοιξε το στόμα σου
Άνοιξε και Άνοιξη
Άνοιξε και Άνθισε
Επιτέλους.




Πολιτισμός

Παντού χτίζουμε τοίχους και φράχτες
Είμαστε πολιτισμένοι-λένε-
Είμαστε βίαιοι
Είμαστε αβέβαιοι
Τοίχοι και φράχτες παντού
Περιθώρια, λεξικά, ορισμοί
Στο περιθώριο έχει τοίχους;
Είμαστε άτυχοι
Θα 'θελα να'μασταν άτοιχοι.

30/10/10

Η ευτυχία,

    Ένας καλός μου φίλος (λίγο φευγάτος, λίγο παρεξηγημένος) είχε πει ότι είναι η επανάληψη του παρελθόντος. Από μια άποψη συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Ειδικά τις (δύσκολες εκείνες) περιόδους που πέφτω με τα μούτρα στο Freud, αρχίζω να κατηγορώ  τον πολιτισμό και τους γονείς μου  για όλα  τα δεινά που με καταβάλλουν και βουτάω στη θάλασσα (ή στη μπανιέρα), προσπαθώντας να βρω την οικειότητα και την  ευχαρίστηση, όπως τότε που ήμουν στην υγρή μήτρα της μητέρας μου(!!).
      Από την άλλη, αυτή η θεωρία δε μπορεί να καλύψει τον αισιόδοξο Dr Jekyll μου..Γιατί, αν ο Friedrich είχε δίκιο,  θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ευτυχία είναι συναίσθημα πλαστό, γεμάτο στεγανά, προκαταλήψεις και προβολές. Ε, όχι! Ακόμα και έτσι να είναι, είμαι  συναισθηματικά και διανοητικά (sic) ανώριμη να το αποδεχτώ. Οπότε το βουλώνω και επαναπαύομαι σκεπτόμενη άλλες απόψεις, πιο αισιόδοξες.
    Σήμερα, (και λέω "σήμερα" γιατί, διόλου απίθανο, αύριο να πιστεύω κάτι διαφορετικό. Τέτοιες σκέψεις, συγκυριακές ούσες, καθορίζονται  από το πώς θα παίξουν οι Neubaten το βράδυ μέχρι από το αν θα βγει ο ήλιος το πρωί..) αν μου ζητούσε κάποιος να του το "ζωγραφίσω", θα παρομοίαζα την ευτυχία με τα μικρά, σχολικά διαλείμματα. Ζεις, παρασιτείς, φυτοζωείς ( να τος και ο Mr Hyde), δουλεύεις, πας βόλτες, ταξίδια κτλ. Όλα αυτά σε ρυθμούς ομαλούς, ήσυχους. Έρχεται (ελπίζω, δηλαδή, ότι όντως έρχεται) μια στιγμή που ακούγεται  ένα "τσακ" και ο κουμπαράς, όπου τόσο καιρό φυλούσες όλη σου την ενέργεια, σπάει! Εκεί που βαριόσουν και κοιτούσες το ρολόι ανά δύο λεπτά ( παραδέξου το, κάποια στιγμή πίστεψες ότι είχε σταματήσει) ξαφνικά όλα σου φαίνονται ωραία και εύκολα. Αισθάνεσαι τόσο γεμάτος και δυνατός (το ξέρω, γίνομαι κλισέ) ώστε είσαι ικανός  να παραχωρήσεις τη θέση σου στο λεωφορείο ακόμα και  σε εκείνη την κακιασμένη γιαγιούλα που σε κοιτάει πάντα με μισό μάτι και σε κράζει για το σκουλαρήκι στη μύτη.
    Είναι έρωτας; Είναι οι φίλοι, η οικογένεια; Είναι ένα τραγούδι που είχες χρόνια να ακούσεις;  Είναι ένα τραγούδι που δε θα σταματήσεις ποτέ να ακούς; Είναι ένα ωραίο βιβλίο;
   Είναι σαν τότε, σε εκείνες τις διακοπές, που έβριζες τη φίλη σου γιατί σε είχε πρήξει με τη φωτογραφική αλλά τώρα που βρήκες αυτή τη φωτογραφία συνειδητοποιείς πόσο τέλεια είχατε περάσει..(ευτυχία ως συνειδητοποίηση και αποδοχή του παρελθόντος και όχι (μόνο) ως επανάληψη, κύριε Friedrich)
ch.'07

  Δυστυχώς, εκ φύσεως (άγνωστο βέβαια το γιατί) αυτά τα διαλείμματα δεν κρατάνε πολύ. Όπως στο σινεμά.. Εκεί που συνήθισες τη σιωπή και τη μαυρίλα, έχεις μπει στο πνεύμα της ταινίας και πιστεύεις ότι τίποτα δε μπορεί να σε αποσπάσει, η οθόνη ασπρίζει, τα φώτα ανάβουν σαν σε ομαδική ανάκριση και μέχρι να συνειδητοποιήσεις τι έχει συμβεί, να στρίψεις τσιγάρο και να το απολαύσεις, χτυπάει το κουδούνι για μέσα...Η ειρωνεία είναι ότι πάντα υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά θα έχω  τσιγάρο έτοιμο , πάντα, όμως, το ξεχνάω (μαθαίνουμε τίποτα από τα λάθη ή τσάμπα τα κάνουμε;).. Απ'την άλλη,  μόνο στις αίθουσες multiplex δεν έχει διάλειμμα και  αυτές δεν είναι καθόλου του γούστου μου...